Keuzes maken, het blijft lastig. Like, heel erg lastig avec een tikje meer lastigheid. Kiezen tussen pumps of sneakers, kiezen tussen een komma s of een vaste s achter namen. (Lees; ik geloof dat niet iemand dit echt snapt, en ja sanne, als ik zeg niemand, bedoel ik ook niemand.  Met uitzondering van jou.) Kiezen tussen zwarte of roze nagellak, kiezen tussen een bounty en een twix, kiezen tussen een avondje uit of thuis interessante documentaires kijken.  (Oké, die is niet zo heel moeilijk..) En het moeilijkste, Kiezen tussen een spannende aflevering van Law & Order of slapen. Want neem nou gister, ik had me voorgenomen vroeg te gaan slapen. En dan komt er net een onwijs leuke aflevering op tv. Dus ik koos voor de tussenweg, in de 2e reclame de tv uitzetten, maar daar nu ik daar vanochtend over nadacht, kwam ik tot de conclusie dat ik hem beter af had kunnen kijken, want moe was ik de volgende dag zowiezo wel. En soms ben ik zo erg dat ik niet eens kan kiezen welke smaak ik wil van de toscana. (oké, dat komt altijd neer op straciatella.. maar daarvoor heb ik onwijs grote dilemmas over welke ik nou precies wil ..) Eigelijk, kan ik ook gewoon een paar verschillende smaken in een hoorntje doen. Maar dan heb je weer een dilemma met dat je de een lekkerder vind dan de ander. En-
what the hell? Er zat een vogel in de woonkamer.
Nogmeer keuzes! vangen, en naar buiten doen? of gewoon laten vliegen en hopen dat ie weer naar buiten vliegt? nouja, ik ging em vangen.

Ik houd van de lente. De zon die zo geweldig schijnt, een zacht briesje streelt door mijn haar, en als mijn leven een film zou zijn , dan is dit zo’n moment waarop je het liedje Banana pancakes (van Jack Johnson) op de achtergrond hoort. (of een droom, maar dan komt er meestal een of ander vaag kermis deuntje met limonaderivieren.) En dan loop ik, als de plannning goedgaat, Er een beetje bruin bij. Met een ijsje! Als ik mijn zomervakantie nu even goed voorspel. En volgend jaar (of het jaar daarna) gaan Sanne en ik bij toscana werken. 
Oké, misschien was ik iets té enthousiast. Op het moment dat ik dit schreef regende het überhard, en de zon heeft zich niet zo geweldig vaak laten zien. Maar het is op dit moment een stukkie warmer. En samen met Sanne tel ik af naar de zomervakantie.
Ik hou van deze maanden! De winter heeft ook wel iets, dat moet ik toegeven, maar na december zou de winter van mij gelijk mogen stoppen. Weg met januari en februari! (wie tekent m’n petitie?!)
Nadat ik er de hele winter spierwit bij heb gelopen krijgt mijn gezicht eindelijk weer een beetje kleur. De zinnen ‘Goh, wat ben jij wit!’ en ‘Ben je ziek?’ worden al minder vaak naar mijn hoofd gegooid. De dagen die anders zo ontzettend donker begonnen, zijn nu opeens veel lichter. ’s avonds als het eigenlijk half negen is, zijn mijn hersens er sterk van overtuigt dat de wijzers van de klok half zes aanwijzen.

Oké, dus, om dit logje even samen te vatten; Keuzes maken is kut, en de zomer mag van mij wel meteen beginnen (.. ohja, het is al zomer.) Oh en Leute, help me even herinneren dat ik nog iets voor vaderdag koop.
Bai